De blauwe marlijn is de meest spectaculaire sportvis en één van de grootste vechters van alle marlijnsoorten. Zij hebben de kracht van de zwarte, de behendigheid van de gestreepte en de snelheid van een witte marlijn.

Een middelgrote blauwe marlijn, zal in water van 20 tot 26 graden Celsius en op een diepte van rond de 300 meter een ware strijd geven, meer dan welke andere vis dan ook.
De Atlantische blauwe marlijn wordt gewoonlijk waargenomen in de warme wateren van de equatoriale gebieden.
Zij komen gewoonlijk niet dicht bij de kust, tenzij er een diepe daling is van 300 tot 800 meter, zoals in de kustwateren van Kona, Hawaï en Gran Canaria het geval is.

De blauwe marlijn heeft een paar kielen bij de basis van de staart en de staartspanwijdte is iets korter dan die van de zwarte marlijn.
De eerste anaalvin is de grootste met betrekking tot de lichaamsdiepte van andere soorten marlijnen.
De borstvin van de blauwe marlijn is lichtjes gerond aan de bovenkant en met een holle ronde kromming aan de onderkant.In tegenstelling tot de zwarte marlijn ligt deze tegen het lichaam aan.
De bekkenvinnen van de blauwe marlijn zijn bijna altijd langer dan 30 centimeters. Dit is langer dan bij de zwarte maar korter dan bij de gestreepte marlijn.

Het kieuwdeksel is gelijk aan dat van andere marlijnen. Dit is kobalt blauw en heeft verticale strepen van verschillende grootte en kleur, maar deze zijn niet zo uitgesproken zoals die van de gestreepte marlijn en verdwijnen vaak kort na de dood, waarna het lichaam een blauw-grijze kleur krijgt.
Één van de opmerkelijke kenmerken van de blauwe marlijnen zijn hun zeer fijne langwerpige schubben, die losjes aan de huid zijn bevestigd en welke zijn verdeeld in drie gedeelten.

De schubben zijn slechts bedekt met een zeer fijn laagje huid die zeer snel van het lichaam losraken.
Blauwe marlijnen van meer dan 900 kilo zijn gevangen door commerciële vissers. De zwaarste blauwe marlijn gevangen door een sportvisser met een hengel woog 820,5 kilo.

De zwarte marlijn is tot verhouding van de blauwe wat breder gebouwd. De blauwe marlijn is over het algemeen wat langer dan de getreepte marlijn.

Over het algemeen, is een blauwe marlijn zwaarder dan 136,5 kilogram altijd een vrouwtje.
De Atlantische blauwe marlijn eet hoofdzakelijk tonijn, bonito en dorado.
Zij zijn gevangen met tonijn (grote-oog en albacore) in hun magen van ruim 45 kilo.

Maar ook andere vissoorten staan regelmatig op hun menu en zij zullen dan ook vaak eten wat zij kunnen vangen De blauwe marlijnen zijn hoofdzakelijk oppervlakte jagers maar de specimens welke soms in hun magen worden aangetroffen, toont aan dat zij zich ook dichtbij de bodem voeden.

Een blauwe marlijn van 650 kg werd gevangen in Mauritius op 23 November 1984 door I Simonis. Zijn vis werd niet goedgekeurd als wereldrecord, daar de vis enkele seconden aan twee lijnen had vast gezeten.